Wednesday, August 17, 2016

३१) अवघी पंढरी भुवैकुंठ नगरी । नांदतसे हरी सर्वकाळ ॥१॥

चतुर्भुज मूर्ति शंख चक्र करीं । पीतांबरधारी श्यामवर्ण ॥२॥

श्रीमुख शोभलें किरीट कुंडलें । तेंचि मिरवले चंद्र सूर्य ॥३॥

पितांबरी कांसे सोनसळा विराजे । सर्वांगी साजे चंदनउटी ॥४॥

मिरवलें कर दोनीं कटावरी । ध्यान ते त्रिपुरारि ध्यात असे ॥५॥

सनकादिक भक्त पुंडलिक मुनी । सुखसमाधानी सर्वकाळ ॥६॥

आनंदाचा कंद उभा विटेवरी । चोखा परोपरी नाचतसे ॥७॥

 

३२) इनामाची भरली पेठ । भू वैकुंठ पंढरी ॥१॥

चंद्रभागा वाळवंट । संत घनदाट नाचती ॥२॥

टाळ मृदंग मोहरी । वैष्णव गजरीं आनंदें ॥३॥

चोखा जातो लोटांगणी । घेत पायवणी संतांची ॥४॥

 

३३) जाणतें असोनी नेणतें पैं झालें । सुखाला पावलें भक्तांचिया ॥१॥

कैसा हा नवलाव सुखाचा पहा हो । न कळे ज्याची माव ब्रम्हादिकां ॥२॥

तो हरी समर्थ पंढरीये उभा । त्रैलोक्याची शोभा शोभतसे ॥३॥

चोखा म्हणे आमुचें दिना

चे माहेर । तें पंढरपूर भीमातटीं ॥४॥

 

३४) टाळी वाजवावी गुढी उभारावी । वाट हे चालावी पंढरीची ॥१॥

पंढरीचा हाट कउलांची पेठ । मिळाले चतुष्ट वारकरी ॥२॥

पताकांचे भार मिळाले अपार । होतो जय जयकार भीमातीरीं ॥३॥

हरिनाम गर्जतां भय नाहीं चिंता । ऐसे बोले गीता भागवत ॥४॥

खट नट यावें शुद्ध होउनी जावें । दवंडी पिटी भावें चोखामेळा ॥५॥

 

३५) न करी आळस जाय पंढरीसी । अवघी सुखराशि तेथें आहे ॥१॥

पहातां भिंवरा करी एक स्नान । घाली लोटांगण पुंडलिका ॥२॥

कान धरोनी सुखें नाचा महाद्वारीं । तयां सुखासरी दुजी नाहीं ॥३॥

पाहातां श्रीमुख हरे ताहान भूक । चोखा म्हणे सुख विठूपायीं ॥४॥

 

३६) पंढरीचें सुख नाहीं त्रिभुवनीं । प्रत्यक्ष चक्रपाणी उभा असे ॥१॥

त्रिभुवनीं समर्थ ऐसें पैं तीर्थ । दक्षिणमुख वाहात चंद्रभागा ॥२॥

सकळ संतांचा मुगुटमणि देखा । पुंडलीक सखा आहे जेथें ॥३॥

चोखा म्हणे तेथें सुखाची मिराशी । भोळ्या भाविकासी अखंडित ॥४॥

 

३७) पुंडलिकें सूख दाखविलें लोकां । विठ्ठल नाम नौका तरावया ॥१॥

जाय पंढरीसी जाय पंढरीसी । पाहे विठोबासी डोळेभरी ॥२॥

अवघा पर्वकाळ तयाचिये पायीं । नको आणिके ठायीं जाउ वाया ॥३॥

चोखा म्हणे ऐसा लाभ बांधा गांठीं । जावोनिया मिठी पायीं घाला ॥४॥

 

३८) बहुत हिंडलो देश देशांतर । परी मन नाहीं स्थिर झालें कोठें ॥१॥

बहुत तीर्थें फिरोनियां आलों । मनासवें झालों वेडगळची ॥२॥

बहुत प्रतिमा ऐकिल्या पाहिल्या । मनाच्या राहिल्या वेरझारा ॥३॥

चोखा म्हणे पाहतां पंढरी भूवैकुंठ । मनाचे हे कष्ट दूर गेले ॥४॥

 

३९) विठ्ठल विठ्ठल गजरीं । अवघी दुमदुमली पंढरी ॥१॥

होतो नामाचा गजर । दिंडया पताकांचा भार ॥२॥

निवृत्ती ज्ञानदेव सोपान । अपार वैष्णव ते जाण ॥३॥

हरीकीर्तनाची दाटी । तेथें चोखा घाली मिठी ॥४॥

 

४०) वैकुंठ पंढरी भिंवरेचे तीरीं । प्रत्यक्ष श्रीहरी उभा तेथें ॥१॥

रूप हें सांवळें गोड तें गोजिरें । धाणि न पुरे पाहतां जया ॥२॥

कांसे सोनसळा नेसला पिंवळा । वैजयंती माळा गळां शोभे ॥३॥

चोखा म्हणे ऐसें सगुण हें ध्यान । विटे समचरण ठेवियेले ॥४॥

 

४१) सुखाची सुखराशि पंढरीसी आहे । जावोनियां पाहे अरे जना ॥१॥

अवघाचि लाभ होईल तेथींचा । न बोलावे वाचा मौनावली ॥२॥

अवघिया उद्धार एकाचि दरूशनें । भुक्तिमुक्ति केणें मिळे फुका ॥३॥

प्रत्यक्ष चंद्रभागा अमृतमय साचार । जडजीवा उद्धार पहातां दृष्टी ॥४॥

चोखा म्हणे आनंदें नाचा महाद्वारीं । वाचे हरि हरि म्हणे मुखें ॥५॥

No comments:

Post a Comment